Sıcak,uykusuzluk,beyin karmaşası

Dün gece olağanüstü yaz sıcaklarına aldırmayıp saat 22.00 da görmüş olduğunuz gözleri yaptım ve bitirdiğimde saat 00.41 falandı peki ben bu kadar saat 13 çift göz için mi uğraştım ,yok yaa kesin başka birşeyler de yapmışımdır yoksa nasıl bu kadar zaman harcanır bilemiyorum.Bunlar ilk göz denemelerim. Şuan resmini çekmeyi unutmasaydım yaptığım şekillendirme aletlerinin fotoğrafını paylaşırdım ama herzamanki gibi birini hatırlasam birini unutuyorum :) Buarada araştırmalarım hep devam ediyor ve bu da yeni bulduğum bir site DOLLMAKERSDREAM yukarıda gördüğünüz gözleri bu siteden ilham alarak yaptım.Tabi şunu unutmamak lazım : teknik donanımınız yeterli mi? bunun cevabı tabiki hayır :) Bir oturuyorum aaa şunu unuttum/şu ben de yok derken hopp yeni bir icad ile ekipman tamamlanıyor.Böyle olmasa da keyfi çıkmaz ki :P  .

Bir şeyler değişebilir şu hayatta...

"The Help"  Nasıl yani bu filmi gerçekten kaçırdınız mı? Yok bence hala izlemek için bir şansınız var ve siz eğer o şansı yakalarsanız iyiki de yakalamışım diyeceksiniz. "The Help"

Filmi sadece geçmişin ırkçı bakış açısı ile izlemeyin, asıl insanların içindeki egoyu ve pisliği görerek izleyin. Her dönemde insanın insana yaptığı eziyetler insanın içinden fışkıran kirli düşüncelerin sonucudur. Bunu görerek izleyin :(

Kendim ettim kendim buldum modu

Sonunda Romiranın ayaklarını da bitirmiş bulunmaktayım.Aslında artık geriye pek birşey kalmadı. Ellerin kaplaması ve mini ayakkabı ve elbise detaylarından sonra tamamen bitmiş olacak. Çok belli olmamakla beraber elbisesinde de mini bir ekleme yaptım. Yalnız bunları yaparken zaman nasıl geçmiş farketmedim birden gece olmuş :)

  

Sosyal sorumluluk birşeysi:

Hayatta yaptığınız herşey bir şekilde karşınıza çıkıyor, tecrübe ile sabittir ki siz siz olun size yapılmasını istemediğiniz birşeyi birilerine yapmayın ,sonra dönüp dolaşıp sizi vurabiliyor. 

öz-güve-n

  Jeff Lafferty (http://curseofthewolfsheart.blogspot.com/)

Kendisini uzun bir süredir takip ediyorum. Hayranlığım büyük diyebiliriz.
Minik minik bütün detaylar ; vay be nekadar güzel düşünmüş demekten kendimi alamıyorum da
denilebilir. Burada paylaştıklarımdan çok daha fazlası için bence kesinlikle blogunu 
incelemelisiniz.
Mesela yukarıda gördüğünüz resimde  7 farklı mimik oluşturmuş ve mıknatıs yardımı ile bunları 
yüze monte ederek yeni yüz ifadeleri sağlamış. Muhtemelen bu yöntem dünya için ilk değil ama 
benim için ilk ve süper bir detay.Benim stop motion vsdegözüm yok ama herşeyi bilmekte 
herzaman yarar vardır. 

Görmüş olduğunuz el detayı da ayrı birşey. Yakından takip ettiğim için hah bu detay bitmiş derken,
 Jeff başka bir detay ile çıkageliyor. Ya ben onu beğenmedim şöyle kötüydü,şununla da denedim
böyle kötü oldu,şimdi bence şöyle olsa diye farklı bir bakış açısı geliştiriyor.Sabır en büyük 
erdemdir diyor ve neden ben de yok ki diyorum. Evet ben de azıcık sabırlıyımdır ama iş 
birşeylerin meydana gelmesine gelince hemencecik başarayım istiyorum. Yalnız şuan bu 
durumumu hem biliyorum hem de hiç de değiştirmeye uğraşmıyorum pess!! :)Buarada romiranın
ayakları hala duruyor ,uğraşıyorum olmuyor,bir kaç deneme daha gerekecek.

 Buarada bu yapışkanlı tekstil kaplama bantından ben de istiyorum :) bir koçtaş yapmanın zamanı gelmiş. Bir yandan kutular doluyor ama icraat yok ben de.

 Jeff'in bir diğer hayranlığımı kazandığı nokta boyamalar. Onun blogunu her ziyaretimde yok ben de böyle bir yetenek acaba böyle resim kursuna falan gitsemde geliştirsem mi kendimi diyorum. Renkler,renk karışımları,gölgeler vs. Yıl 2007 mimarlık ofisine başladım ve toplamayı bile hesap makinası ile yapmaya başladık işte ben o günden beri, renk oran ve matematik algımı kaybettim. Ah Reşat Hoca duymasın beni :) (Reşat Kılıçkaya: Hayatımda gördüğüm en iyi ve başına buyruk matematik hocasıdır) bari test falan çözeyim de değişsin bu dünya :P (http://www.eksisozluk.com/show.asp?t=re%C5%9Fat+hoca )

 Bakalım benim ilham aldığım detayları yakaladınız mı!! Görmüş olduğunuz metal elbise detayları romiranın elbisesinde gördüğünüz metal detaylarının ilham kaynağıdır. İlk gördüğüm anda işte bu dediğim mükemmel bir fikir. Figürü ve detaylarını yakından görmeyi çok isterdim. Tabi bu resimlerde oldukça açıklayıcı ama yakından bir farklı olurdu sanırım. Buarada kesinlikle blogu incelerken kaçırmamanız gereken bir video var. Umarım yakalarsınız onu. Videoda gördüğünüz figürün omuzları iskelet bir mekanizma ile içe ve dışa doğru hareket edebilişini göstermiş.

Ve boyama yeniden. Kumaşı  boyamak hımmm mantıklı gelmiyordu eskiden ama bu görseller üzerinden diyebilirimki neden olmasın!!Aslında şöyle de birşey var kim giyip o kıyafetleri eskitebilecek ki :P

 Benden tanıştırması sizden incelemesi...

"Curse of the wolfs heart"

Nezamandır sosyal sorumluluk birşeyleri yazmıyorum ozaman hemen birtane yazayım;
Reklamın iyisi kötüsü olmaz, lütfen karşınıza çıkan medya üzerindeki herşeye aşırı tepkiler 
vermeyin önce tamamen anlayın; bu bir oyun mu yoksa gerçek mi diye biraz düşünün.Ülke de
kaos ve cinnet doruk noktasındayken sizin bu tutumunuz ateşi körüklemekten başka bir işe 
yaramıyor. 
Önce iyi ya da kötü bu ateşi kimin yaktırdığını ve kimin üfleyip körüklemeye çalışıtığını düşünün... 

Dalları basmış Erik ve Kiraz...

 Ara verdim aslında, bu ara tasarımsız yaşıyorum. Yani sanırım bazen insan ara verebilir. Aslında bir sürü güzel şey yaşadım buarada. Kuzenim için bir bekarlığa veda eğlencesi yaptık.En sonda veda ekibini görebilirsiniz. Eğlencemizi 7 arkadaş kuşadasında bir haftasonu olarak belirleyip şirin(!) -daha şirin olabilirdi- bir otel/pansiyon arası kalmış biryere adım atarak başlattık. Sonra gelsin deniz ,gelsin midye dolmalar,eğlenceler, kızlar derken süper eğlenceli bir haftasonu yaşadım. Yıllardır bu kadar yüzmemiştim bu kadar eğlenmemiştim. Gitmeden önce gelin kızımıza bir kaç süpriz planladık( kuzenim Ahu ve ben)Buarada gelin hanım da diğer kuzenim olur :) bu yazıyı biraz da onun için yazıyorum ama malesef o okuyamayacak çünkü burayı takip etmiyor-bizler fazla internet gençliği olduk sanırım- bakalım bir gün görür belki:)Resimde gördüğünüz Tshirtleri Ahu istanbuldan aldı, ben de onların üzerine bilgisayardan yazıları asetat kağıdına bastırıp şablon haline getirdim. Sonrada otelin önündeki sokakta yere serdiğim gazete kağıtlarının üzerinde akrilik boya ile baskılarını yaptım. Oldukça komik,eğlenceli ve sefil bir durumdu diyebilirim :)

Alttaki resimde gördüğünüz gibi üzerinde farklı tshirt taşıyan şeker insan Gelin hanım oluyor. Onun Tshirtü  Ahu tarafından tasarlandı ince ince işlendi :)  Bir de arkasında kanatları var kelebeğimizin ama onlar fotoğrafta pek görünmüyor. Bir de ben kuşadasına gitmeden önceki gece süper ötesi dikiş makinam-babam sağolsun- ile gördüğünüz tavşan kulak bantları hazırladım. İnce kumaş parçalarını bant haline getirip içlerine tel geçirerek 7 adet hazırladım. İşte böyle çok eğlendik biz,arada böyle molalar gerekiyormuş hayata :) 

Şimdi gelelim asıl konumuza. Ben doğru hatırlıyorsam Galina Dmitruk bebeklerini daha önce de paylaşmıştım sizlerle. Kendisini takipteyim. Buara aktif paylaşım durumunda ve ben "aaa bu sa süper olmuş aaa buna da bayıldımm yaaa "derken dedim paylaşayım herkes görsün .Abim oldukça detaycı incikçi boncukçu bulduysa da ben çok etkilendim .Kuklayı yapmak ayrı birşeyken onu boyamanın mükemmelliği.....

Bazen bi komik hayat

Annem birşeyler yemeyi ve pişirmeyi çok sever, bu aşağıda gördüğünüz güzel üzümlü kekleri kendisi yaptı ben de üzerlerini süsleyip yeme görevini üstlendim :)

Buaralar bir gaza gelmiş haldeyim hemen bitsin istiyorum. Ama daha  minik minik bir sürü işi var Romira'nın. Az sonra ayaklarına bir düzenleme yapacağım ama önce resimleri ekleyeyim dedim.

Adımı sen koy demiştim...

Böyle çok ilginç bir işi başarmış gibi hissediyorum kendimi :) Herkesden yardım istemiştim acaba ismini koymama yardımcı olabilir misiniz diye ama gelen isim önerileri çok fazla abuk geldiği için bir seçim yapmamıştım.Ama az önce bir isim geldi aklıma. Aslında aklımdaki  bir isimden çok  heceler bütünüydü. Yaptığım araştırma kadarıyla dünyanın herhangi biryerinde böyle bir isim olması  ve hatta bu isim için bir karakter analizi bile bulunması pek de hoşuma gitti.

Kuklamın ismi: "Romira" olacak...

Not: Romiranın dün akşam elbisesi ile bir sürü fotoğrafını çektim ancak akşam yükleyebileceğim. Detaylar ve ayaklar devam ediyor :)

Bize ait olmayan herşey için

Bildiğiniz gibi abimle beraber yaşıyoruz ve genel olarak benimle dalga geçmeye bayılıyor. Söylediklerini aynen sıralıyorum

*O cep telefonundan çektiğin fotoğraflar yeterli oluyor mu?

*Kaç megapiksel ki o ?

* Ne zaman doğru dürüst bir makina alıcaksın?

*ahahah çok cimri olduğun için bunun olma olasılığı düşük tabi. 

Ben blog üzerinde genelde samimi yazarak öyle çok ciddi fotolardan kaçınarak paylaşımlar yapıyorum, bilmiyorum kimse bundan rahatsız mı ama abimin aşağıda gördüğünüz ilk iki fotoğrafa yorumu şöyleki:

 *Arkada fon olmadan mı çekiceksin?
 *Çok ciddiyetsiz oluyor böyle.
 *Ciddi olmalısın- buna cevabım da aynen şöyle "ciddi bir iş yapmıyorum ki"
Yani benim için  tasarlamak,kuklalarla uğraşmak, birşeyler paylaşmak ciddiye almadığım sürece kendimi rahat hissederek sürdürebileceğim uğraşlar. Sadece istediğim için yapıyorum. Mesela buyüzden hiç birşey satmıyorum, ben zorundalıklar altında tasarımı kısıtlanmış gibi hisseden taraftanım ve bu durumlarda direk kitleniyorum bütün isteğimi kaybediyorum. İşte tam da buyüzden seviyorum Elde Herşeyi. İstediklerimi tasarlayıp paylaşabildiğim ,neden hala bitirmedin yorumunu almadığım tek yer burası. Ben bir fabrika değilim ki saatinde gününde iş teslim edeyim. Bazen diyorlarki 1 ayda bitirirsin bir kuklayı yooo yok öyle birşey canım ne zaman isterse,aklıma nezaman yeni birşeyler gelirse o akıcılıkta. Tabi bu cevaplarım abicime değil bunlar sadece yaşadıklarıma verdiğim cevaplar.

 Neyse sözü kısa tutayım ben.
Belki biraz abi sözü dinlemek lazımdır diyerek krem-gri fon önünde çektim diğer fotoğrafları.

Elbisenin üst kısmının yarısı bitti sayılır. Detaylar kaldı biraz. 

 Aşağıda gördüğünüz gibi amorf metal ile mini giydirmeler yaptım. Henüz kıyafete monte etmedim ama sizinle paylaşmak için iğneleyip öyle çektim fotoğrafları.

 Buarada bir sorun çıktı malesef: Metal eklemler hafiften kararmaya başladı, bu da gösteriyorki paslanmaları kaçınılmaz son olabilir. Bakalım ilk çözüm akrilik malzeme ile boyama olacak. Başka çözüm önerilerine açığım...

Sosyal sorumluluk anı:

Aslında çok heyecanlı bir şekilde açmıştım bilgisayarımı, dedim resimleri yükleyeyim yazımı yazayım yatayım . Buarada kaşındım tabi gittim bir facebook'a baktım. Bazen öyle anlar olur ya birşeyi anladığınız anda lanet olsun keşke anlamasaydım diye bir bocalama yaşarsınız. Bir sokak köpeğinin fotoğrafı vardı başlıkta da trafik kazası yazıyordu. Ekranda göremediğim resmi açmamla kapatmam bir oldu. Sanıyorum öyle bir kaza yarası bizde olsa şoka girip komanın yolunu tutmuştuk ancak hayvan gayet sakin yardım edilmesini bekliyordu. Hiçbir zaman ne iyi bir hayvan dostu  ne de bir insan dostu oldum. Ama bu yaşananlarla insan düşmanı olma yolunda ilerliyorum.Yaşadığımız kocaman dünyayı neden sadece bizimmiş gibi yaşadığımızı bir türlü anlamıyorum. Biz sadece bize değil bizden başka  herşeye de zararlı varlıklarız. Sürekli çoğalıyoruz    

ve heryeri resmen yağmalıyoruz sonra da önümüze çıkan engeller insanlığımıza zarar getiriyor diye ya yok ediyoruz ya da çiğneyip geçiyoruz. Söylenecek milyonlarca şey var sanırım... 

Minik bir çocuk umuduyla "Siz onlardan olmayın olur mu ?"

Hastalıklı bir hal aldım

Yaklaşık 5-6 aydan beri ayda bir kere fena halde hastalığa yakalanıyorum. Ben ki çok zor hasta olan ,yok yaee ne hastalığı diyen insan yataklardan çıkamaz oldum. Daha 4 hafta önce hastanelere taşındım yeter diyordum ki geçen hafta yatağa çakıldım kaldım. Mevsim geçişi mi virus mü neyse artık yeter -duydun mu beni?- yeter yani benimki de can yaa. 3 gündür ruh gibi dolaşıyorum bugün yeni kendime geldim.Bu konuyu artık burada kapattık diye düşünüyorum lütfen bir süre görüşmeyelim ilişme bana.

Gelelim asıl konumuza, kuklamız hanım kızımıza hala bir isim koyamamış olmakla beraber artık vücudunu genel olarak bitirmiş bulunuyorum. Bir tek ayaklar kaldı ki sanırım onların anatomisi-ergonomisi işte böyle birşeyinde hata yapmışım. bir kaç denemede olmayınca sinirden o hamurla minik bir top kafa yaptım. Gözlerini oydum minik top kafa misket gibi birşey yaptım. Sonra vazgeçip ellere devam ettim.

 Tellerden yaptığım bu elleri birşey ile kaplamak gerekli midir değil midir ,yoksa sadece boyamak yeterli midir? bunları biraz düşünmem gerekecek.

 Aşağıdaki resmideki elbiseyi bilin bakalım kime dikeceğim :)
not: babacım süpersin, süpermensin, hadi hallet şu dikiş makinasının motorunu da dünya kurtulsun:)

Uyuma dünya

Buaralar sosyal sorumluluk olaylarına takılmış durumdayım. Geçen gün televizyon izlerken yukarıda gördüğünüz reklam ile karşılaştım ve izlerken kafamdan geçen film şeridi "Dünyadaki kirlilik ,karbon salınımları , üretilen her malzeme ile yok olan bir dünya" imgelerini içeriyordu ama malesefki beklediğim sona ulaşmadı. Reklamın sonunda gördüğünüz üzere yaşasın elektrikli arabalar konsepti ile konuyu bağlamışlar. Ama söylemedikleri şeyler var : Günümüz Türkiye koşullarında günden güne gelen elektrik zamları, çevreyi yok eden HESler, güvenilirliğine kuşku ile yaklaştığım termik santraller ve adım adım yaklaştığımız bir çöküş. Afedersiniz ama benzine zam geliyor diye önce gerilip ardından derin bir nefes alıp sonra da hayatına devam eden bizler elektriğe gelen zamlara karşı neyapacağız....(Aslında devamı var ama sizi şuanda gereğinden fazla sıkmak istemiyorum.Devamını ilerleyen zamanlarda mini linklerle getireceğim.)

Bunu beklemiyordum...

Sonunda çabalarım sonuç verdi ve Şahane Misafiri-yani bir Ferzan Özpetek filmini- sinemada izleyebildim.
Buaralar kendimi sürekli meşgul tutmaya çalışıyorum bu enerjimi arttırıyor , meşguliyetlerimi sinemalara dizilere ve hobilere odakladım.2 günde 3 film , bir hobi birsürü yemek süper bir başarı denebilir:)Dün bir de "Anadolu Kartallları"nı izledim ki gayet hoş bir filimdi. Neyse gelelim etkileyici olana "Magnifica Presenza" yani "Şahane Misafir" herzamanki Ferzan Özpetek filmi mantığında olsa da bu girişi beklemiyordum. Filmin konusuna çok odaklanmamıştım belki ama fragmanda da beni şaşırtan birşey olmamıştı. İzleyin siz de nedemek istediğimi anlayacaksınız. Sanıyorumki sinemalardaki ömrü bitmek üzere, ama olsun dvdsini alın bir şekilde izleyin kaçırmayın hatta onu izlemişken bir de "Mine Vaganti"yi yani "Serseri Mayınlar"ı izleyin .

Kurtuluş son durak

"Biz hertürlü şiddete karşıyız"

Bu filme annemle gitmek için çok savaşlar verdim,çok uğraşlarda bulundum ama bir türlü kısmet olmamıştı ki izlemek bugüne nasipmiş.

Az önceki yazımda süper bir film izledim yazmıştım ya işte o süper film : kurtuluş son durak.

Çok güldüm, oldukça şaşırdığım anlar oldu ve bildiğimiz gerçekleri belki tekrar izledim ama umutlandım.En baştan beri bana öğretilen ya da benim hayatımda istediğim en önemli cümle şuydu:

 "Kendine yapılmasını istemediğin birşeyi asla başkasına yapma"

Şiddet toplumların hertürlüsünde gerileme sebebidir, gelişimsizlik nedenidir.Kadına,erkeğe,insana,hayvana, bitkiye yani var olan herşeye karşı şiddet egoların sonuçudur ve evet egolarımızı biz belirleriz. Umarım herkes egolarını ya da başka bir deyişle komplekslerini yönetmeyi bir gün öğrenir... 

Benim hala umudum var... 

"KURTULUŞ SON DURAK"